Zussendag Creatief en de rest

Naar binnen werken, een workshops met de zusjes. Echt een grijze
zaterdag om om half 10 in Lekkerkerk te arriveren, koffie, kletsje en
aan de slag.

Je maakt dus 6 werkstukken met diverse materialen als ecoline, wasco,
stoffen, kralen, what ever.kan niet gek genoeg.
Je begint bij de Jeugd, schilder naar binnen was de opdracht. God
heftig, je gaat even terug. 3 zusjes die dezelfde ouders hebben maakte
totaal andere indrukken.
Dan 12 plus. De verhalen komen los. Puber uiteraard en dan de
adolescentie, toekomst en Nu. Wat heel bevrijdend werkte was het feit
dat we vanochtend al hoorden dat het werk verscheurd zou worden... dus
doet er niet zoveel toe en je gaat dus vrijuit.


Kom maar op met die brandstapel, had dat ook nog wel mooi gevonden.
Na de 6 werken non stop door, echt een slopend creatief proces met
alle herinnneringen die terug komen maar op onze eigen manier. Voor de
docente Lia ook wel grappig om 3 zusjes aan het werk te zien. Dezelfde
ouders, zelfde huis maar zo anders ervaren.
Ik waakte er wel voor om niet emo te worden want had er A. geen zin in
B. Zonde van de dag. Story bord vond ik erg leuk, lekker scheuren in
tijdschriften met in het achterhoofd de Toekomst. Goed om mee bezig te
zijn, maar dat besef je nu.
Scheuren zonder Gene, heerlijk. Na een lunch met glaasje wijn door
door!!!!!! uiteindelijk dus alle werken bij elkaar, Dat is je leven,
daar ligt het dan....dat wil je liever niet verscheuren maar dan komt
de Zen, Zoek de verbinding, maak je leven tot een werk!!!! Echt heel
moeilijk, kunst van het loslaten maar ook weer compleet maken, het is
wel mijn puberschap, die geweldige tijd, die ik nu in stukken moet
scheuren.

Maar Lia was onverbiddelijk. Dan komt er een geweldig proces, je gaat
bouwen, je gaat je leven in een werk laten leven. Echt geweldig. Als
je al die stukken een plekje geeft lijkt het nog een chaos maar dan ga
je door met verbinden. ik weet het klinkt vaag maar het is echt zo'n
mooi creatief en emotioneel (zonder te huilen) proces. Je gaat op zoek
naar de verbinding want blijkbaar wil je dat graag (wist ook niet dat
het zo werkte). Je pakt kralen, touw, vanalles om er een geheel van te
maken. Het doet je brein en je hart op hol slaan. dit moet slagen,
want het is mijn leven! Met falen, liefhebben, herinneringen, angsten,
geluk, hoop, zo mijn leven, Dit moet kloppen.


Geloof me het zweet breekt je uit. Je denkt het lukt me niet om hier
een geheel van te maken, wat een chaos maar zie... langszaam door je
eigen handen bouw je leven in een kader en geeft het vorm.
Opeens zijn we klaar, en we zijn tevreden. Lijstje erom en dan kom je
thuis, alleen. Ik scheur het plastic eraf en zet hem voor mijn neus.
Dan komen de tranen. Niet te houden, een golf van emotie en
herinneringen, hoop, liefde stroomt door je lijf. Laat maar komen.
Bizar en heftig maar ook zo nodig.
Deze dag krijgt een lintje. Ging er beetje cynisch in maar dit zou
iedereen zich zelf moeten gunnen. Heftig maar zo terecht.
Liefs Es xxx


Dit is een aanrader voor iedereen die in een creatieve draaimolen
durft te zitten en structuur brengt in het leven.
Lia Stout heet ze. Haar website www.liastout.nl